拼音 译文 字数：652

　　庐山据浔阳、彭蠡之会，环三面皆水也。凡大山得水，能敌其大以荡潏之，则灵；而江湖之水，吞吐夷旷，与海水异。故并海诸山多壮郁，而庐山有娱逸之观。

　　嘉庆十有八年三月己卯，敬以事绝宫亭，泊左蠡。庚辰，舣星子，因往游焉。是日往白鹿洞望五老峰，过小三峡，驻独对亭，振钥顿文会堂。有桃一株，方花。右芭蕉一株，叶方茁。月出后，循贯道溪，历钓台石、眠鹿场，右转达后山，松杉千万为一桁，横五老峰之麓焉。

　　辛巳，由三峡涧陟欢喜亭。亭废，道险甚。求李氏山房遗址不可得。登含鄱岭，大风啸于岭背，由隧来风，上攀太乙峰。东南望南昌城，迤北望彭泽，皆隔湖，湖光湛湛然。顷之，地如卷席渐隐；复顷之，至湖之中；复顷之，至湖壖；而山足皆隐矣。始知云之障，自远至也。于是四山皆蓬蓬然，而大云千万成阵，起山后，相驰逐布空中，势且雨。遂不至五老峰，而下窥玉渊潭，憩栖贤寺。回望五老峰，乃夕日穿漏，势相倚负，返宿于文会堂。

　　壬午，道万杉寺，饮三分池。未抵秀峰寺里所，即见瀑布在天中。既及门，因西瞻青玉峡，详睇香炉峰，盥于龙井，求太白读书堂不可得，返宿秀峰寺。

　　癸未，往瞻云，迂道绕白鹤观，旋至寺，观右军墨池。西行寻栗里卧醉石；石大于屋，当涧水途中。访简寂观，未往，返宿秀峰寺，遇一微头陀。

　　甲申，吴兰雪携廖雪鹭、沙弥朗圆来，大笑排闼而入，遂同上黄岩。侧足逾文殊台，俯玩瀑布下注尽其变。叩黄岩寺，跐乱石，寻瀑布源，溯汉阳峰，径绝而止。复返宿秀峰寺。兰雪往瞻云，一微头陀往九江。是夜大雨，在山中五日矣。

　　乙酉，晓望瀑布倍未雨时。出山五里所，至神林浦，望瀑布益明。山沈沈苍酽一色，岩谷如削平。顷之，香炉峰下，白云一缕起，遂团团相衔出；复顷之，遍山皆团团然；复顷之，则相与为一。山之腰皆弇之，其上下仍苍酽一色，生平所未睹也。

　　夫云者，水之征，山之灵所泄也。敬故于是游所历，皆类记之。而于云独记其诡变足以娱性逸情如是，以诒后之好事者焉。

 

lú shān jù xún yáng péng lǐ zhī huì huán sān miàn jiē shuǐ yě fán tài shān dé shuǐ néng dí qí dà yǐ dàng yù zhī zé líng ér jiāng hú zhī shuǐ tūn tǔ yí kuàng yǔ hǎi shuǐ yì gù bàng hǎi zhū shān duō zhuàng yù ér lú shān yǒu yú yì zhī guān jiā qìng shí yòu bā nián sān yuè jǐ mǎo jìng yǐ shì jué gōng tíng bó zuǒ lǐ gēng chén yǐ xīng zǐ yīn wǎng yóu yān shì rì wǎng bái lù dòng wàng wǔ lǎo fēng guò xiǎo sān xiá zhù dú duì tíng zhèn yuè dùn wén huì táng yǒu táo yì zhū fāng huā yòu bā jiāo yì zhū yè fāng zhuó yuè chū hòu xún guàn dào xī lì diào tái shí mián lù chǎng yòu zhuǎn dá hòu shān sōng shān qiān wàn wéi yì héng héng wǔ lǎo fēng zhī lù yān xīn sì yóu sān xiá jiàn zhì huān xǐ tíng tíng fèi dào xiǎn shèn qiú lǐ shì shān fáng yí zhǐ bù kě dé dēng hán pó lǐng dà fēng xiào yú lǐng bèi yóu suì lái fēng shàng pān tài yǐ fēng dōng nán wàng nán chāng chéng yǐ běi wàng péng zé jiē gé hú hú guāng zhàn zhàn rán qǐng zhī dì rú juǎn xí jiàn yǐn fù qǐng zhī zhì hú zhī zhōng fù qǐng zhī zhì hú ruán ér shān zú jiē yǐn yǐ shǐ zhī yún zhī zhàng zì yuǎn zhì yě yú shì sì shān jiē péng péng rán ér dà yún qiān wàn chéng zhèn qǐ shān hòu xiāng chí zhú bù kōng zhōng shì qiě yǔ suì bú zhì wǔ lǎo fēng ér xià kuī yù yuān tán qì qī xián sì huí wàng wǔ lǎo fēng nǎi xī rì chuān lòu shì xiāng yǐ fù fǎn sù yú wén huì táng rén wǔ dào wàn shān sì yǐn sān fēn chí wèi dǐ xiù fēng sì lǐ suǒ jí jiàn pù bù zài tiān zhōng jì jí mén yīn xī zhān qīng yù xiá xiáng dì xiāng lú fēng guàn yú lóng jǐng qiú tài bái dú shū táng bù kě dé fǎn sù xiù fēng sì guǐ wèi wǎng zhān yún yū dào rào bái hè guàn xuán zhì sì guān yòu jūn mò chí xī xíng xún lì lǐ wò zuì shí shí dà yú wū dāng jiàn shuǐ tú zhōng fǎng jiǎn jì guàn wèi wǎng fǎn sù xiù fēng sì yù yì wēi tóu tuó jiǎ shēn wú lán xuě xié liào xuě lù shā mí lǎng yuán lái dà xiào pái tà ér rù suì tóng shàng huáng yán cè zú yú wén shū tái fǔ wán pù bù xià zhù jìn qí biàn kòu huáng yán sì cǐ luàn shí xún pù bù yuán sù hàn yáng fēng jìng jué ér zhǐ fù fǎn sù xiù fēng sì lán xuě wǎng zhān yún yì wēi tóu tuó wǎng jiǔ jiāng shì yè dà yǔ zài shān zhōng wǔ rì yǐ yǐ yǒu xiǎo wàng pù bù bèi wèi yǔ shí chū shān wǔ lǐ suǒ zhì shén lín pǔ wàng pù bù yì míng shān tán tán cāng yàn yí sè yán gǔ rú xuē píng qǐng zhī xiāng lú fēng xià bái yún yì lǚ qǐ suì tuán tuán xiāng xián chū fù qǐng zhī biàn shān jiē tuán tuán rán fù qǐng zhī zé xiāng yǔ wéi yī shān zhī yāo jiē yǎn zhī qí shàng xià réng cāng yàn yí sè shēng píng suǒ wèi dǔ yě fú yún zhě shuǐ zhī zhēng shān zhī líng suǒ xiè yě jìng gù yú shì yóu suǒ lì jiē lèi jì zhī ér yú yún dú jì qí guǐ biàn zú yǐ yú xìng yì qíng rú shì yǐ yí hòu zhī hào shì zhě yān

恽敬《游庐山记》

yùn jìng yóu lú shān jì

庐山处于浔阳江和鄱阳湖交会的地方，围绕着它的三面都是水。凡是大山得到水的衬托，能抵得住它的气势，让它涌荡腾跃，就称得上灵气所钟。而江和湖的水，吞吐进出，平稳宽阔，与海水不一样。所以靠海的山岭大多显得雄壮深沉，而庐山具有清逸动人的景致。

　　庐山据浔阳、彭蠡之会，环三面皆水也。凡大山得水，能敌其大以荡潏之，则灵；而江湖之水，吞吐夷旷，与海水异。故并海诸山多壮郁，而庐山有娱逸之观。

　　嘉庆十有八年三月己卯，敬以事绝宫亭，泊左蠡。庚辰，舣星子，因往游焉。是日往白鹿洞望五老峰，过小三峡，驻独对亭，振钥顿文会堂。有桃一株，方花。右芭蕉一株，叶方茁。月出后，循贯道溪，历钓台石、眠鹿场，右转达后山，松杉千万为一桁，横五老峰之麓焉。

　　辛巳，由三峡涧陟欢喜亭。亭废，道险甚。求李氏山房遗址不可得。登含鄱岭，大风啸于岭背，由隧来风，上攀太乙峰。东南望南昌城，迤北望彭泽，皆隔湖，湖光湛湛然。顷之，地如卷席渐隐；复顷之，至湖之中；复顷之，至湖壖；而山足皆隐矣。始知云之障，自远至也。于是四山皆蓬蓬然，而大云千万成阵，起山后，相驰逐布空中，势且雨。遂不至五老峰，而下窥玉渊潭，憩栖贤寺。回望五老峰，乃夕日穿漏，势相倚负，返宿于文会堂。

　　壬午，道万杉寺，饮三分池。未抵秀峰寺里所，即见瀑布在天中。既及门，因西瞻青玉峡，详睇香炉峰，盥于龙井，求太白读书堂不可得，返宿秀峰寺。

　　癸未，往瞻云，迂道绕白鹤观，旋至寺，观右军墨池。西行寻栗里卧醉石；石大于屋，当涧水途中。访简寂观，未往，返宿秀峰寺，遇一微头陀。

　　甲申，吴兰雪携廖雪鹭、沙弥朗圆来，大笑排闼而入，遂同上黄岩。侧足逾文殊台，俯玩瀑布下注尽其变。叩黄岩寺，跐乱石，寻瀑布源，溯汉阳峰，径绝而止。复返宿秀峰寺。兰雪往瞻云，一微头陀往九江。是夜大雨，在山中五日矣。

　　乙酉，晓望瀑布倍未雨时。出山五里所，至神林浦，望瀑布益明。山沈沈苍酽一色，岩谷如削平。顷之，香炉峰下，白云一缕起，遂团团相衔出；复顷之，遍山皆团团然；复顷之，则相与为一。山之腰皆弇之，其上下仍苍酽一色，生平所未睹也。

　　夫云者，水之征，山之灵所泄也。敬故于是游所历，皆类记之。而于云独记其诡变足以娱性逸情如是，以诒后之好事者焉。