清小说  蒲松龄

mǎ jì zì lóng méi gǔ rén zǐ měi fēng zī shào tì tǎng xǐ gē wǔ zhé cóng lí yuán zǐ dì yǐ jǐn pà chán tóu měi rú hǎo nǚ yīn fù yǒu jùn rén zhī hào shí sì suì rù jùn xiáng jí zhī míng fù shuāi lǎo bà gǔ ér guī wèi shēng yuē shù juàn shū jī bù kě zhǔ hán bù kě yī wú ér kě réng jì fù gǔ mǎ yóu shì shāo shāo quán zǐ mǔ cóng rén fú hǎi wéi jù fēng yǐn qù shù zhòu yè zhì yì dū huì qí rén jiē qí chǒu jiàn mǎ zhì yǐ wéi yāo qún huá ér zǒu mǎ chū jiàn qí zhuàng dà jù dài zhī guó zhōng zhī hài jǐ yě suì fǎn yǐ cǐ qī guó rén yù yǐn shí zhě zé bēn ér wǎng rén jīng dùn zé chuò qí yú jiǔ zhī rù shān cūn qí jiān xíng mào yì yǒu sì rén zhě rán lán lǚ rú gài mǎ xī shù xià cūn rén bù gǎn qián dàn yáo wàng zhī jiǔ zhī jué mǎ fēi shì rén zhě shǐ shāo shāo jìn jiù zhī mǎ xiào yǔ yǔ qí yán suī yì yì bàn kě jiě mǎ suì zì chén suǒ zì cūn rén xǐ biàn gào lín lǐ kè fēi néng bó shì zhě rán qí chǒu zhě wàng wàng jí qù zhōng bù gǎn qián qí lái zhě kǒu bí wèi zhì shàng jiē yǔ zhōng guó tóng gōng luó jiāng jiǔ fèng mǎ mǎ wèn qí xiāng hài zhī gù dá yuē cháng wén zǔ fù yán xī qù èr wàn liù qiān lǐ yǒu zhōng guó qí rén mín xíng xiàng shuài guǐ yì dàn ěr shí zhī jīn shǐ xìn wèn qí hé pín yuē wǒ guó suǒ zhòng bú zài wén zhāng ér zài xíng mào qí měi zhī jí zhě wéi shàng qīng cì rèn mín shè xià yān zhě yì yāo guì rén chǒng gù dé dǐng pēng yǐ yǎng qī zǐ ruò wǒ bèi chū shēng shí fù mǔ jiē yǐ wéi bù xiáng wǎng wǎng zhì qì zhī qí bù rěn jù qì zhě jiē wèi zōng sì ěr wèn cǐ míng hé guó yuē dà luó chà guó dū chéng zài běi qù sān shí lǐ mǎ qǐng dǎo wǎng yì guān yú shì jī míng ér xīng yǐn yǔ jù qù tiān míng shǐ dá dū dū yǐ hēi shí wéi qiáng sè rú mò lóu gé jìn bǎi chǐ rán shǎo wǎ fù yǐ hóng shí shí qí cán kuài mó jiǎ shàng wú yì dān shā shí zhí cháo tuì cháo zhōng yǒu guān gài chū cūn rén zhǐ yuē cǐ xiàng guó yě shì zhī shuāng ěr jiē bèi shēng bí sān kǒng jié máo fù mù rú lián yòu shù qí chū yuē cǐ dà fū yě yǐ cì gè zhǐ qí guān zhí shuài zhēng níng guài yì rán wèi jiàn bēi chǒu yì jiàn shā wú hé mǎ guī jiē qú rén wàng jiàn zhī zào bēn diē jué rú féng guài wù cūn rén bǎi kǒu jiě shuō shì rén shǐ gǎn yáo lì jì guī guó zhōng xián zhī yǒu yì rén yú shì jìn shēn dà fū zhēng yù yì guǎng jiàn wén suì lìng cūn rén yāo mǎ měi zhì yì jiā hūn rén zhé hé hù zhàng fū nǚ zǐ qiè qiè zì mén xì zhōng kuī yǔ zhōng yí rì wú gǎn yán jiàn zhě cūn rén yuē cǐ jiān yì zhí jǐ láng céng wèi xiān wáng chū shǐ yì guó suǒ yuè rén duō huò bù yǐ zǐ wéi jù zào láng mén láng guǒ xǐ yī wéi shàng kè shì qí mào rú bā jiǔ shí suì rén mù jīng tū chū xū juǎn rú wèi yuē pú shào fèng wáng mìng chū shǐ zuì duō dú wèi zhì zhōng huá jīn yì bǎi èr shí yú suì yòu dé jiàn shàng guó rén wù cǐ bù kě bú shàng wén yú tiān zǐ rán chén wò lín xià shí yú nián bú jiàn cháo jiē zǎo dàn wèi jūn yì xíng nǎi jù yǐn zhuàn xiū zhǔ kè lǐ jiǔ shù xíng chū nǚ yuè shí yú rén gēng fān gē wǔ mào lèi yè chā jiē yǐ bái jǐn chán tóu tuō zhū yī jí dì bàn chàng bù zhī hé cí qiāng pāi huī guǐ zhǔ rén gù ér lè zhī wèn zhōng guó yì yǒu cǐ yuè hū yuē yǒu zhǔ rén qǐng nǐ qí shēng suì jī zhuō wéi duó yì qǔ zhǔ rén xǐ yuē yì zāi shēng rú fèng míng lóng xiào cóng wèi céng wén yì rì qū cháo jiàn zhū guó wáng wáng xīn rán xià zhào yǒu èr sān dà fū yán qí guài zhuàng kǒng jīng shèng tǐ wáng nǎi zhǐ láng chū gào mǎ shēn wéi è wàn jū jiǔ zhī yǔ zhǔ rén yǐn ér zuì bǎ jiàn qǐ wǔ yǐ méi tú miàn zuò zhāng fēi zhǔ rén yǐ wéi měi yuē qǐng jūn yǐ zhāng fēi jiàn zǎi xiàng hòu lù bù nán zhì mǎ yuē yóu xì yóu kě hé néng yì miàn mù tú róng xiǎn zhǔ rén qiǎng zhī mǎ nǎi nuò zhǔ rén shè yán yāo dāng lù zhě lìng mǎ huì miàn yǐ dài kè zhì hū mǎ chū jiàn kè kè yà yuē yì zāi hé qián chī ér jīn yán yě suì yǔ gòng yǐn shèn huān mǎ pó suō gē yì yáng qǔ yí zuò wú bù qīng dǎo míng rì jiāo zhāng jiàn mǎ wáng xǐ zhào yǐ jīng jié jì jiàn wèn zhōng guó zhì ān zhī dào mǎ wěi qū shàng chén dà méng jiā tàn cì yàn lí gōng jiǔ hān wáng yuē wén qīng shàn yǎ yuè kě shǐ guǎ rén dé ér wén zhī hū mǎ jí qǐ wǔ yì xiào bái jǐn chán tóu zuò mǐ mǐ zhī yīn wáng dà yuè jí rì bài xià dà fū shí yǔ sī yàn ēn chǒng shū yì jiǔ ér guān liáo zhī qí miàn mù zhī jiǎ suǒ zhì zhé jiàn rén ěr yǔ bú shèn yǔ kuǎn qià mǎ zhì shì gū lì yí rán bú zì ān suì shàng shū qǐ xiū zhì bù xǔ yòu gào xiū mù nǎi gěi sān yuè jià yú shì chéng chuán zài jīn bǎo fù guī cūn cūn rén xī xíng yǐ yíng mǎ yǐ jīn zī fēn gěi jiù suǒ yǔ jiāo hǎo zhě huān shēng léi dòng cūn rén yuē wú chái xiǎo rén shòu dà fū cì míng rì fù hǎi shì dāng qiú zhēn wán yǐ bào wèn hǎi shì hé dì yuē hǎi zhōng shì sì hǎi jiāo rén jí huò zhū bǎo sì fāng shí èr guó jūn lái mào yì zhōng duō shén rén yóu xì yún xiá zhàng tiān bō tāo jiàn zuò guì rén zì zhòng bù gǎn fàn xiǎn zǔ jiē yǐ jīn bó fù wǒ bèi dài gòu yì zhēn jīn qí qī bù yuǎn yǐ wèn suǒ zì zhī yuē měi jiàn hǎi shàng zhū niǎo wǎng lái qī rì jí shì mǎ wèn xíng qī yù tóng yóu zhǔ cūn rén quàn shǐ zì guì mǎ yuē wǒ gù cāng hǎi kè hé wèi fēng tāo wèi jǐ guǒ yǒu zhǒng mén jì zī zhě suì yǔ zhuāng zī rù chuán chuán róng shù shí rén píng dǐ gāo lán shí rén yáo lǔ jī shuǐ rú jiàn fán sān rì yáo jiàn shuǐ yún huǎng yàng zhī zhōng lóu gé céng dié mào qiān zhī zhōu fēn jí rú yǐ shǎo shí dǐ chéng xià shì qiáng shàng zhuān jiē cháng yǔ rén děng dí lóu gāo jiē yún hàn wéi zhōu ér rù jiàn shì shàng suǒ chén qí zhēn yì bǎo guāng míng shè mù duō rén shì suǒ wú yí shào nián chéng jùn mǎ lái shì rén jìn bēn bì yún shì dōng yáng sān shì zǐ shì zǐ guò mù shēng yuē cǐ fēi yì yù rén jí yǒu qián mǎ zhě lái jié xiāng jí shēng yī dào zuǒ jù zhǎn bāng zú shì zǐ xǐ yuē jì méng rǔ lín yuán fèn bù qiǎn yú shì shòu shēng qí qǐng yǔ lián pèi nǎi chū xī chéng fāng zhì dǎo àn suǒ qí sī yuè rù shuǐ shēng dà hài shī shēng zé jiàn hǎi shuǐ zhōng fēn yì rú bì lì é dǔ gōng diàn dài mào wéi liáng fáng lín zuò wǎ sì bì jīng míng jiàn yǐng xuàn mù xià mǎ yī rù yǎng shì lóng jūn zài shàng shì zǐ qǐ zòu chén yóu shì chán dé zhōng huá xián shì yǐn jiàn dà wáng shēng qián bài wǔ lōng jūn nǎi yán xiān shēng wén xué shì bì néng yá guān qū sòng yù fán chuán bǐ fù hǎi shì xìng wú lìn zhū yù shēng qǐ shǒu shòu mìng shòu yǐ shuǐ jīng zhī yàn lóng liè zhī háo zhǐ guāng sì xuě mò qì rú lán shēng lì chéng qiān yú yán xiàn diàn shàng lóng jūn jī jié yuē xiān shēng xióng cái yǒu guāng shuǐ guó yǐ suì jí zhū lóng zú yàn jí cǎi xiá gōng jiǔ zhì shù háng lóng jūn zhí jué xiàng kè yuē guǎ rén suǒ lián nǚ wèi yǒu liáng pǐ yuàn lèi xiān shēng xiān shēng tǎng yǒu yì hū shēng lí xí kuì hè wéi wéi ér yǐ lóng jūn gù zuǒ yòu yǔ wú hé gōng nǚ shù rén fú nǚ láng chū pèi huán shēng dòng gǔ chuī bào zuò bài jìng nì zhī shí xiān rén yě nǚ bài yǐ ér qù shǎo shí jiǔ bà shuāng huán tiǎo huà dēng dǎo shēng rù fù gōng nǚ nóng zhuāng zuò sì shān hú zhī chuáng shì yǐ bā bǎo zhàng wài liú sū zhuì míng zhū rú dǒu dà qīn rù jiē xiāng ruǎn tiān fāng shǔ chú nǚ yāo huán bēn rù mǎn cè shēng qǐ qū chū cháo xiè bài wéi fù mǎ dū wèi yǐ qí fù chí chuán zhū hǎi zhū hǎi lóng jūn jiē zhuān yuán lái hè zhēng zhé jiǎn zhāo fù mǎ yǐn shēng yī xiù cháng zuò qīng qiú hē diàn ér chū wǔ shì shù shí qí jiē diāo hú hè bái bàng huǎng yào tián yōng mǎ shàng tán zhēng chē zhōng zòu yù sān rì jiān biàn lì zhū hǎi yóu shì lóng méi zhī míng zào yú sì hǎi gōng zhōng yǒu yù shù yì zhū wéi kě hé bào běn yíng chè rú bái liú lí zhōng yǒu xīn dàn huáng sè shāo xì yú bì yè lèi bì yù hòu yì qián xǔ xì suì yǒu nóng yīn cháng yǔ nǚ xiào yǒng qí xià huā kāi mǎn shù zhuàng lèi zhān bo měi yí bàn luò qiāng rán zuò xiǎng shí shì zhī rú chì nǎo diāo lòu guāng míng kě ài shí yǒu yì niǎo lái míng máo jīn bì sè wěi cháng yú shēn shēng děng āi yù cè rén fèi fǔ shēng wén zhī zhé niàn gù tǔ yīn wèi nǚ yuē wáng chū sān nián ēn cí jiàn zǔ měi yí niàn jí tì yīng hàn bèi qīng néng cóng wǒ guī hū nǚ yuē xiān chén lù gé bù néng xiāng yī qiè yì bù rěn yǐ yú shuǐ zhī ài duó xī xià zhī huān róng xú móu zhī shēng wén zhī tì bú zì jīn nǚ yì tàn yuē cǐ shì zhī bù néng liǎng quán zhě yě míng rì shēng zì wài guī lóng wáng yuē wén dū wèi yǒu gù tǔ zhī sī jié dàn cù zhuāng kě hū shēng xiè yuē nì lǚ gū chén guò méng yōu chǒng xián bào zhī sī jié yú fèi fǔ róng zàn guī xǐng dāng tú fù jù ěr rù mù nǚ zhì jiǔ huà bié shēng dìng hòu huì nǚ yuē qíng yuán jìn yǐ shēng dà bēi nǚ yuē guī yǎng shuāng qīn jiàn jūn zhī xiào rén shēng jù sàn bǎi nián yóu dàn mù ěr hé yòng zuò ér nǚ āi qì cǐ hòu qiè wèi jūn zhēn jūn wèi qiè yì liǎng dì tóng xīn jí kàng lì yě hé bì dàn xī xiāng shǒu nǎi wèi zhī xié lǎo hū ruò yú cǐ méng hūn yīn bù jí tǎng lǜ zhōng kuì fá rén nà bì kě ěr gèng yǒu yí shì xiāng zhǔ zì fèng yī cháng sì yǒu jiā zhèn fán jūn mìng míng shēng yuē qí nǚ yé kě míng lóng gōng nán yé kě míng fú hǎi nǚ qǐ yí wù wéi xìn shēng zài luó chà guó suǒ dé chì yù lián huā yí duì chū yǐ shòu nǚ nǚ yuē sān nián hòu sì yuè bā rì jūn dāng fàn zhōu nán dǎo huán jūn tǐ yìn nǚ yǐ yú gé wéi náng shí yǐ zhū bǎo shòu shēng yuē zhēn cáng zhī shù shì chī zhuó bú jìn yě tiān wēi míng wáng shè zǔ zhàng kuì wèi shèn fēng shēng bài bié chū gōng nǚ chéng bái yáng chē sòng zhū hǎi sì shēng shàng àn xià mǎ nǚ zhì shēng zhēn zhòng huí chē biàn qù shǎo qǐng biàn yuǎn hǎi shuǐ fù hé bù kě fù jiàn shēng nǎi guī zì fú hǎi qù jiā rén wú bú wèi qí yǐ sǐ jí zhì jiā rén jiē chà yì xìng wēng ǎo wú yàng dú qī yǐ qù wéi nǎi wù lóng nǚ shǒu yì zhī yán gài yǐ xiān zhī yě fù yù wèi shēng zài hūn shēng bù kě nà bì yān jǐn zhì sān nián zhī qī fàn zhōu dǎo zhōng jiàn liǎng ér zuò zài shuǐ miàn pāi liú xī xiào bú dòng yì bù chén jìn yǐn zhī ér yǎ rán zhuō shēng bì yuè rù huái zhōng qí yī dà tí sì chēn shēng zhī bù yuán jǐ zhě yì yǐn shàng zhī xì shěn zhī yì nán yì nǚ mào jiē jùn xiù é shàng huā guān zhuì yù zé chì lián zài yān bèi yǒu jǐn náng chāi shì dé shū yún wēng gū jù wú yàng hū hū sān nián hóng chén yǒng gé yíng yíng yì shuǐ qīng niǎo nán tōng jié xiǎng wéi mèng yǐn lǐng chéng láo máng máng lán wèi yǒu hèn rú hé yě gù niàn bēn yuè héng é qiě xū guì fǔ tóu suō zhī nǚ yóu chàng yín hé wǒ hé rén sī ér néng yǒng hǎo xīng sī jí cǐ zhé fù pò tì wéi xiào bié hòu liǎng yuè jìng dé luán shēng jīn yǐ zhōu jiū huái bào pō jiě yán xiào mì zǎo zhuā lí bù mǔ kě huó jìng yǐ huán jūn suǒ yí chì yù lián huā shì guān zuò xìn xī tóu bào ér shí yóu qiè zài zuǒ yòu yě wén jūn kè jiàn jiù méng yì yuàn sī wèi qiè cǐ shēng bú èr zhī sǐ mǐ tā lián zhōng zhēn wù bú xù lán gāo jìng lǐ xīn zhuāng jiǔ cí fěn dài jūn sì zhēng rén qiè zuò dàng fù jí zhì ér bú yù yì hé dé wèi fēi qín sè zāi dú jì wēng gū yǐ dé bào sūn zēng wèi yì dí xīn fù kuí zhī qíng lǐ yì shǔ quē rán suì hòu ā gū zhūn xī dāng wǎng lín xué yí jìn fù zhí guò cǐ yǐ wǎng zé lóng gōng wú yàng bù shǎo bǎ wò zhī qī fú hǎi cháng shēng huò yǒu wǎng huán zhī lù fú wéi zhēn zhòng bú jìn yù yán shēng fǎn fù xǐng shū lǎn tì liǎng ér bào jǐng yuē guī xiū hū shēng yì tòng fǔ zhī yuē ér zhī jiā zài hé xǔ ér tí ōu yǎ yán guī shēng shì hǎi shuǐ máng máng jí tiān wú jì wù huán rén miǎo yān bō lù qióng bào ér fǎn zhào chàng rán suì guī shēng zhī mǔ shòu bù yǒng zhōu shēn wù xī wéi yù jù mù zhōng zhí sōng jiǎ bǎi yú yú suì ǎo guǒ wáng líng yú zhì bìn gōng yǒu nǚ zǐ cuī dié lín xué zhòng jīng gù hū ér fēng jī léi hōng jì yǐ jí yǔ zhuǎn shùn yǐ shī suǒ zài sōng bǎi xīn zhí duō kū zhì shì jiē huó fú hǎi shāo zhǎng zhé sī qí mǔ hū zì tóu rù hǎi shù rì shǐ huán lóng gōng yǐ nǚ zǐ bù dé wǎng shí yǎn hù qì yí rì zhòu míng lóng nǚ jí rù zhǐ zhī yuē ér zì chéng jiā kū qì hé wéi nǎi cì bā chǐ shān hú yì zhū lóng nǎo xiāng yì tiě míng zhū bǎi lì bā bǎo qiàn jīn hé yì shuāng wéi jià zī shēng wén zhī tū rù zhí shǒu chuò qì é qǐng xùn léi pò wū nǚ yǐ wú yǐ yì shǐ shì yuē huā miàn féng yíng shì qíng rú guǐ shì jiā zhī pǐ jǔ shì yì zhé xiǎo cán xiǎo hǎo dà cán dà hǎo ruò gōng rán dài xū méi yǐ yóu dū shì qí bú hài ér zǒu zhě gài jī xī yǐ bǐ líng yáng chī zǐ jiāng bào lián chéng yù xiàng hé chù kū yě wū hū xiǎn róng fù guì dāng yú shèn lóu hǎi shì zhōng qiú zhī ěr

pú sōng líng luó chà hǎi shì

　　马骥，字龙媒，是商人之子。他容貌出众，自幼便风度翩翩，喜欢唱歌跳舞。常随戏班子登台演出，头缠锦帕，宛如艳丽的少女，因此又有“俊人”的美称。他十四岁考中秀才，声名远扬。父亲年老体衰，放弃了经商，回家闲住，对马骥说：“几卷书，饥时难以烹调充饥，寒时难以为衣御寒，我儿应该继承父业去经商。”马骥逐渐开始从事买卖事业。
　　一次，马骥与他人一同前往海外经商，遭遇飓风的袭击，被卷走漂流了数日数夜，最终抵达一座陌生的都市。这里的人个个相貌丑陋，当他们看见马骥来，以为是妖怪，惊恐地发出尖叫声后四散逃离。马骥刚见到这情景时，还很惊恐不安；等知道那些人是惧怕自己时，就反而去欺负他们。遇到有人在吃饭，他就跑过去，人家吓跑了，他就把剩余的饭菜吃掉。
　　这样过了很久，进入一个山村。山村中的人相貌也有像人的，但是都破衣烂衫，像讨饭的。马骥在树下休息，村里人都不敢过来，只是远远地看着他。时间长了，觉出马骥并不是吃人的妖怪，才开始慢慢接近他。马骥笑着同他们攀谈，他们的语言虽然不同，但大半能听懂。马骥就告诉他们自己的来历。村里人很高兴，遍告乡邻：来客不吃人。但是那些长得丑陋的，看看他就跑了，始终不敢到跟前来。那些来的人，五官的位置都与中国人大体相同。他们摆上酒菜共同招待马骥。马骥问他们怕他的原因，回答说：“曾经听祖父说；往西走二万六千里，有个中国。那里的人形象都很诡秘奇异。原来只是听说过，现在才相信了。”问他们为什么这样穷，村人回答说：“我国所看重的不在学问才能，而在相貌。长得最美的做大官，稍差一点的做小官，再差一点的也能受到贵人的宠爱，得到赏赐的食物，养活妻儿。像我们这样的，刚出生时，父母就以为不吉利，常常都被抛弃了。父母不忍心丢弃的，也都是为了传宗接代罢了。”马骥问：“这叫什么国？”回答说：“叫大罗刹国，往北三十里是都城。”马骥请他们领着到都城看看。于是，第二天鸡一叫村人就起身，领马骥一块去了。
　　天亮后，才抵达都城。这座都城的城墙是用黑色石头砌筑的，颜色像墨一样黑。高耸的楼阁几乎达百尺之高，但很少使用瓦片，而是以红色石板作为屋顶覆盖。拾一块碎石在指甲上磨磨，和红色的朱砂没有两样。这时正好退朝，朝中有一顶大轿子出来，村人指着说：“这是宰相。”马骥一看，那人两只耳朵朝后长着，三个鼻孔，睫毛像帘子一样遮住了眼睛。又出来几个骑马的，村人说：“这是大夫。”挨着指出各人的官职，大都是披头散发、相貌狰狞的丑八怪。随着官职逐渐降低，丑相也稍稍减弱。一会儿，马骥往回走，街市上的人看见他，吓得大声嚷叫着，跌跌撞撞地跑了，就像碰上了怪物。村人再三说明，街市上的人才敢远远地站着看。
　　回去以后，罗刹国里老老小小都知道了山村有一个奇怪的人。于是大小官员都想见识见识，就叫村里的人邀请马骥过去。可是每到一家，看门人总是把门关死，男女老少偷偷地从门缝里往外瞅着议论着。整整一天，没有一个敢开门让马骥进去的。村人说：“这里有一个执戟郎，曾为先王出使外国。他见得多，可能不会害怕你。”领着马骥去登门拜访。那位执戟郎果然很高兴，把马骥奉为上宾。马骥看他的相貌，像有八九十岁，眼睛突出，胡须卷曲得像刺猬。执戟郎说：“我年轻时，曾奉国王的命令，出使过许多国家，唯独没有去过中国。如今我一百二十多岁了，能有幸看到上国的人物，这可要报告天子。但是我已经退职，十多年不去朝廷了。明天早上，就为你去一趟。”说完，备了酒菜，招待马骥。酒过数巡，出来十多名歌女，轮流歌舞。都长得像夜叉样，全用白锦缠着头，红色的衣服拖在地上。不知扮的什么角色，唱的什么歌词，腔调节奏都很特别。主人看着很满意，问：“中国也有这样好的歌舞吗？”马骥说：“有。”主人请马骥模仿几句。马骥就用手敲着桌子唱了一曲，主人高兴地说：“真妙啊！你的歌声就像凤鸣龙啸，我从没听到过。”
　　第二天，执戟郎上朝，把马骥推荐给国王。国王高兴地要下诏书召见。有两三个大夫说，马骥样子怪异，怕惊吓了皇上龙体，国王才没有召见他。执戟郎出来告诉马骥，深表惋惜。
　　马骥和他一同居住了好多天，同主人一同畅饮，喝醉了，拔剑起舞，用煤粉抹在脸上扮成张飞的模样。主人认为很美，说：“你的扮相真美，我建议你打扮成张飞去见宰相，宰相一定乐意用你，高官厚禄不难到手。”马骥说：“嘻，闹着玩玩还行，怎么能换个假脸去谋取荣华富贵呢？”主人再三强求，马骥才应了。主人马上备了酒筵，请那些大官们来喝酒，叫马骥画了脸等着。不久客人来了，主人喊马骥出来见客。客人惊讶地说：“奇怪，怎么前几天那样丑陋，今天又如此英俊了！”于是大家就同马骥一起喝酒，欢乐异常。马骥跳着舞，唱了一首《弋阳曲》，满座的客人无不倾倒。
　　第二天，大官们纷纷上奏国王，推荐马骥。国王高兴，派使者持旌节以礼召见他。见面后，国王问马骥中国治国安邦的办法，马骥原原本本地陈述了一番。国王大加赞赏，在别宫赐宴款待。喝到畅快的时候，国王说：“听说你善唱优雅的乐曲，能不能叫寡人欣赏欣赏？”马骥便起身舞起来，也仿效罗刹舞女的样子用白锦缠头，唱些靡靡之音。国王高兴极了，当天就封他为下大夫。并经常请马骥参加家宴，对他格外宠爱。
　　时间长了，那些官僚们都知道了马骥的面目是假的。他无论走到哪里，总是看见人们小声耳语，不愿意同他接近。马骥感到很孤立，心里很不安，就上书国王要求辞职，国王不准。他又要求休假，国王便给了他三个月的假期。于是马骥坐官车载着金宝又回到了山村。村人跪在路上迎接他，马骥把金钱分给过去与他结交的那些朋友，村里欢声雷动。村人说：“我们这些小人受到大夫的恩赐，明天去海市，寻求些珍贵玩物，来报答大夫。”马骥问：“海市在什么地方？”村人说：“海市是四海蛟人聚集在那里卖珠宝的地方。到时四方十二国，都去做买卖。集市中还有许多神人来游玩。云霞遮天，波涛汹涌。那些贵人们都珍惜自己，不敢去冒险，只是把银钱交给我们，替他们买奇珍异宝。现在离海市的日子不远了。”马骥问他们怎么知道日期，村人说：“如果看见海上有红色的鸟飞来飞去，七天以后就是海市。马骥问他们动身的日期，想一起去看看。村人劝他自己珍重。马骥说：“我本来就是海上客，还怕什么风涛浪涌。”
　　没过几天，果然有人登门送钱托他们买东西。马骥就和村人把钱装上船，一起去了。船能容几十个人，船底是平的，栏杆高高的，有十个人摇橹，船像飞箭一样行进。走了三天，远远看见水云荡漾之中，楼阁层层叠叠，各处来做买卖的船，像蚂蚁一样纷纷聚集。不多会儿，来到城下，见墙上的砖，都和人一样长，城楼高得接天。他们系好船进城，见集市上摆放的货物，全是奇珍异宝，光彩夺目，都是人世间没有的。有一位少年骑着骏马走过来，集市上的人都急忙躲开，说是“东洋三世子”来了。世子过来，看见马骥，说：“这不是偏远小国来的人。”接着就有个在马前开路的人问马骥乡籍是哪里，马骥站在路旁行了礼，详细讲了自己的籍贯和姓氏。世子高兴地说：“你既然能屈尊来到这里，说明我们的缘分不浅。”于是就给他一匹马，请他同行。
　　二人出了西城，刚走到岸边，骑的马嘶叫着跃进水中，马骥吓得失声喊叫。却见海水从中间分开，两边的水像墙壁一样屹立着。一会儿，看见一座宫殿，玳瑁装饰的梁，鱼鳞片做的瓦，四壁亮如水晶，夺目耀眼，能照出人影。马骥下马，世子拱手将他请入，抬头看见龙王坐在殿上。世子启奏道：“臣游览海市，遇见这位中华贤士，领他来参见大王。”马骥上前跪拜行礼。龙王说：“先生既然是位有文才的学士，一定能够胜过屈原、宋玉。我想烦劳你的大手笔，写一篇描写海市的文章，希望你不要吝惜你的妙词。”马骥叩头答应了。龙王给他一方水晶砚台，一枝龙须笔，光滑如雪的纸张，香气如兰的墨。马骥立时写出了篇千余言的文章，呈献给龙王。龙王赞赏说：“先生真是高才，给水国添了光彩！”接着召集龙族，在采霞宫举行盛宴。酒过几巡，龙王举杯向马骥说：“寡人有个爱女，还没有许配人家，愿意把她许给先生，先生意思如何？”马骥忙离席站起，惭愧地表示感激，连连答应。龙王便对左右说了。不一会儿，有几个宫女扶着一个女郎出来，佩环声声，鼓乐齐奏。拜完天地，马骥偷眼一看，那女郎真是一位天仙。龙女拜完天地就走了。不多会，宴席散了，头结双鬟的年轻宫女挑着宫灯，领着马骥进了旁宫。龙女正浓妆坐等。珊瑚做的床上，装饰着各种珠宝；帐外流苏，缀着斗大的明珠；床上的被褥又香又软。天刚亮，便有许多年轻美貌的丫鬟使女前来侍候。马骥起床后，上朝拜谢。龙王封他为驸马都尉，并把他写的《海市赋》传送四海龙宫。四海龙王都派专员来祝贺，争着下请柬请驸马赴宴。马骥身穿锦绣衣衫，坐着青龙拉的车子，前呼后拥，外出赴宴。几十名骑马的武士都身佩雕弓，扛着白色的棍杖，威风凛凛。骑马的弹筝，坐车的奏玉，三天里，游遍各海。从此“龙媒”的名字，传遍四海。
　　龙宫之中有一株玉树，非常粗大，需要一人合抱才能抱得过来。这棵玉树晶莹剔透，像是白琉璃一样，中间有心，淡黄色，比手臂稍细一些。叶子像碧玉，大约有铜钱那么厚，很细很小。因为叶子极多，所以树下常有浓荫。马骥没事的时候，就会和龙女在树下面吟诵、唱歌。玉树开花后，花儿像栀子花一样，每一颗花瓣落下来，都发出铿然的声音。马骥捡起来一看，花瓣就好像是镂空的红色玛瑙，非常漂亮。有时候，树上还会有奇怪的鸟儿来叫，这种鸟儿有着金色与碧色羽毛，尾巴比身子还长，歌声就像是玉制乐器发出的声音，而且有点凄凉。听了鸟儿的歌声，马骥不由得想起了家乡。于是他对龙女说：“我出来已经三年，这三年一直没有回家，每次一想到父母，我就很惭愧。你能跟我一起回家，看看我的父母吗？”龙女说：“仙和人不同路，我不能跟你去。不过，我也不忍心把你留下来，为我们的鱼水之爱，断了你回家看望父母的孝心。这样吧，这事咱们慢慢商量。”马骥听了后，知道龙女不想让他回家，不由得流泪。龙女听了之后，感慨地说：“唉，看来并没有两全其美的办法呀。”
　　次日，马骥刚从外面回来，龙王对马骥说：“听说驸马想念家乡了，这样吧，明天早上你就带上东西回家，怎么样？”马骥谢了龙王，说道：“我本是一个逆旅孤客，蒙您对我的照顾，才有了今天。这份恩情我会永远记得，日后我一定会报答。现在，我只希望能够回家看看父母。”到了晚上，龙女弄来美酒，和马骥告别。马骥说自己只是暂时回家看看，以后还会回来。但龙女却说，两人的缘分已经结束了。马骥舍不得，不由得悲伤。龙女说：“你回家奉养双亲，这是你的孝顺，人生聚聚散散，百年之间也不过只是一息而已，何必学那小儿女哭泣呢？自此以后，妾身不会再改嫁，你也会要我守住真心，咱们虽然在不同的地方，却是同心同德，这样不还是好夫妻吗？何必非要天天守在一起，才说是白头偕老呢？如果你违背了这段婚姻，那么你我都会不吉利。如果你需要人照顾老人孩子，操持家务，可以买婢女。我还有一件事情要嘱咐你，我好像怀孕了，你给我们的孩子赐个名吧。”马骥听了，说：“如果是女孩，就叫她龙宫；如果是男孩，就叫他福海。”龙女又要一件东西作为信物，马骥拿出来在罗刹国得到的一对赤玉莲花，交给了龙女。龙女说：“三年后，四月八日，你可以泛舟到南岛，到时候我把两个孩子交给你。”龙女又拿出了鱼皮制成的革囊，塞满了珠宝，交给马骥说：“把这些珠宝好好收藏着，你几辈子都吃不完。”天刚刚亮，龙王就设宴为马骥送行，还送给他许多宝贝。马骥拜谢之后，骑着（之前东洋三世子给他的）马，离开了龙宫。龙女乘坐白羊车，一直把马骥送到了海边，马骥上了岸，下了马，龙女说了一声“珍重”，然后乘车回去了，过了一会儿白羊车远了，原本分开的海水又恢复了原状。等到看不到龙女了，马骥就回家了。
　　自从马骥被海水漂走，人们都以为他已经死了。他一到家，家里人无不惊疑。幸亏父母都健在，只有妻子已经改嫁了。马骥这才明白龙女“守义”的话，原来已经先知道自己的妻子改嫁了。父亲还想让马骥再娶妻，马骥没有答应，只是买了一个婢女。马骥一直记着三年之期，三年之后四月八日，他乘船到了海岛上，看到两个孩子在拍水嬉戏。那两个孩子坐在水面上，并不会沉下去。马骥到跟前用手一拉，一个小孩笑着抓住马骥的手臂，跳入他怀里；另一个大声哭起来，似乎怪马骥不拉自己，马骥就把他也拉上来。马骥仔细一看，原来是一儿一女，长得都很俊秀。两个孩子的帽子，都装饰着宝玉，正是当初马骥给龙女做信物的赤玉莲花。儿子的身上还有一个锦囊，马骥拆开一看，上面是龙女写的一封信，信上说：“公婆想必都安康吧！转眼已过三年，红尘永远隔离了我们，盈盈一带之水，书信难通。朝思暮想，只有梦中才能相见；殷切地盼望，盼得脖子发酸。面对茫茫大海，有恨又有什么办法呢？又想奔月的嫦娥，尚且独守月宫；投梭的织女，也在天河一边惆怅。我是什么人，哪能永远和爱人相聚？每每想到这里，便又破涕为笑。你离开两个月之后，我竟然生了一对龙凤胎。现在他们已经长大了，能听懂人说话了，也可以吃东西，离开我也能活下去了，所以我把他们送给了你。你所赠的赤玉莲花，我把他们镶嵌在了帽子上。以后你抱他们在腿上，逗他们的时候，就好像我在你身边一样。知道你履行了过去的盟誓，心里很安慰。我这一生不会有二心，到死不会再嫁别人。梳妆匣里不再放兰膏；对镜梳妆，久已不涂抹脂粉。你就好比久出远门的游子，我就是游子之妇，虽然远隔两地，但我们仍是恩爱夫妻。只是想公婆虽然已经抱上孙子，却从没见过儿媳，按情理说，也是个缺陷。一年后婆婆安葬时，我一定亲临墓穴，尽儿媳孝道。从此以后，则‘龙宫’平安，还有见面之期；‘福海’长寿，或许还能来往。希望你多多珍重，想要说的话是说不完的。”马骥反复读着书信，泪流不止。两个孩子抱着他的脖子说：“回家吧。”马骥更加悲痛，抚摸着他们说：“我儿知道家在什么地方？”孩子更加哭闹，伊伊呀呀地喊着要回家。马骥望着茫茫大海，无边无际，看不见龙女的影子；波浪翻腾，没有去龙宫的道路。只好抱着孩子掉转船头，满腹惆怅地回去了。
　　马骥知道母亲的寿命不长了，把衣服棺木都准备好了，在墓地上种植了一百多棵松树。过了一年，母亲果然死了。灵车刚到墓地，就有一个穿孝服的女子走近墓穴哭吊。众人看到那女子，都面面相觑，有些吃惊。忽然刮起了狂风，天上打雷下雨，转眼之间那女子不见了。墓穴周围的松树，柏树，因为是刚种下，很多都死了，但是那女子来了之后，这些树全都活了。福海稍长大一点，常常思念母亲，忽然自己投入大海，几天后才回来。龙宫因为是女孩不能去，常常关上门独自哭泣。一天，大白天忽然乌云遮天，龙女走进房内，劝女儿说：“儿自己能长大成家，为什么哭泣？”说着赐她一棵八尺高的珊瑚树，一帖龙脑香，一百颗明珠，一对八宝嵌金盒子，作为嫁妆。马骥听说龙女来了，急忙跑进来，拉着手就哭。顷刻间，一声疾雷震破房顶，龙女已经不见了。
　　异史氏说：“装出一副假面孔来迎合世俗，如此世态与鬼域无异。颠倒美丑、曲意逢迎的怪癖，天下都有。‘自己感到不满意的，别人却称赞说好；自己感到非常不满意的，别人却大吹特吹。如果公然保持男子汉的本来面目去游逛都城，而不吓得人们四散奔逃，大概一定会很少的了。否则，那个献玉楚王的傻人卞和，又怀抱着价值连城的宝玉向什么地方去哭呢？唉！飞黄腾达，富贵荣耀，该当从海市蜃楼的虚幻世界中去寻求才是！”

蒲松龄《罗刹海市》