汉诗  汉佚名  人生 感慨 哲理

wéi lè wèi jǐ shí zāo shí xiǎn xī féng cǐ bǎi lí líng dīng tú dú chóu kǔ nán wéi yáo wàng jí chén tiān xiǎo yuè yí yōu lái tián xīn shuí dāng wǒ zhī qī qī duō sī lǜ gěng gěng shū bù níng huò fú wú xíng wéi niàn gǔ rén xùn wèi gōng gēng suì wǒ suǒ yuàn yǐ zī zì níng zì bǐ xī xī shǒu cǐ mò róng mù qiū liè fēng xī dǎo cāng hǎi xīn bù néng ān lǎn yī zhān yè běi dǒu lán gān xīng hàn zhào wǒ qù zì wú tā fèng shì èr qīn láo xīn kě yán qióng dá tiān wéi zhì zhě bù chóu duō wéi shǎo yōu ān pín lè dào shī bǐ zhuāng zhōu yí míng zhě fèi zǐ xiá tóng yóu wǎng zhě èr xián míng chuí qiān qiū yǐn jiǔ gē wǔ lè fù hé xū zhào shì rì yuè rì yuè chí qū kǎn kē rén jiān hé yǒu hé wú tān cái xī guì cǐ yì hé yú záo shí jiàn huǒ jū dài jǐ shí wéi dāng huān lè xīn dé suǒ xǐ ān shén yǎng xìng dé bǎo xiá qī

yì míng mǎn gē xíng

踏入仕途没有多久，便遭遇时世倾危，千忧万患尽相遇。
孤独苦痛，忧愁苦闷难以停止。
遥望北极星，直到天晓月沉西。
满腹恼人事，谁能做我知己，知我心事？
悲伤多疑虑，惶恐难安宁。
祸福旦夕事，来去无踪影。想到古时贤人隐逸躬耕，避世远祸。
遂我平生志，求得心宁静。
何苦忙公务，守住禄位哪里有光荣！
深秋的风吹得正急，我的心情如漂泊在海上，心七上八下不能安。
揽衣出户看夜空，北斗七星光芒四射正灿烂。
银河照我行，归田无他念。
奉侍父母两老人，再劳再累心自甘！
穷

佚名《满歌行》