明诗  张岱  笔记文 散文 节日

hǔ qiū bā yuè bàn tǔ zhù liú yù shì fū juàn shǔ nǚ yuè shēng jì qǔ zhōng míng jì xì pó mín jiān shào fù hǎo nǚ zǎi zǐ luán tóng jí yóu yě è shào qīng kè bāng xián xī tóng zǒu kōng zhī bèi wú bù lín jí zì shēng gōng tái qiān rén shí hè jiàn jiàn chí shēn wén dìng cí xià zhì shì jiàn shí yī èr shān mén jiē pū zhān xí dì zuò dēng gāo wàng zhī rú yàn luò píng shā xiá pū jiāng shàng tiān míng yuè shàng gǔ chuī bǎi shí chù dà chuī dà léi shí fān náo bó yú yáng càn zhuā dòng dì fān tiān léi hōng dǐng fèi hū jiào bù wén gēng dìng gǔ náo jiàn xiē sī guǎn fán xīng zá yǐ gē chàng jiē jǐn fān kāi chéng hú wàn qǐng tóng cháng dà qǔ dūn tà hé luó sī zhū ròu shēng bú biàn pāi shā gēng shēn rén jiàn sàn qù shì fū juàn shǔ jiē xià chuán shuǐ xī xí xí zhēng gē rén rén xiàn jì nán běi zá zhī guǎn xián dié zòu tīng zhě fāng biàn jù zì zǎo jiàn suí zhī èr gǔ rén jìng xī píng guǎn xián dòng xiāo yì lǚ āi sè qīng mián yǔ ròu xiāng yǐn shàng cún sān sì dié gēng wéi zhī sān gǔ yuè gū qì sù rén jiē jì qù bù zá wén méng yì fū dēng chǎng gāo zuò shí shàng bù xiāo bù pāi shēng chū rú sī liè shí chuān yún chuàn dù yì yáng yí zì yí kè tīng zhě xún rù zhēn jiè xīn xuè wéi kū bù gǎn jī jié wéi yǒu diǎn tóu rán cǐ shí yàn bǐ ér zuò zhě yóu cún bǎi shí rén yān shǐ fēi sū zhōu yān tǎo shí zhě

zhāng dài hǔ qiū zhōng qiū yè

虎丘的八月十五中秋节，当地人和客居苏州的人、士大夫及其亲眷家属女乐和歌姬、青楼的名妓和老鸨戏婆、民间的少妇和寻常人家的好女儿、小孩子和妖治的美少年以及浪子恶少、清客和帮闲、奴仆和骗子之类的人，全都聚集在虎丘这个地方。上从生公门、千人石、鹤涧、剑池、申文定祠，下至试剑石、第一道山门和第二道山门，都铺上了毛毡。人们席地而坐，登到高处远眺，大雁就像落在沙滩上，云霞铺在江面上一样。天黑了月亮升上来，鼓吹弹唱的地方有百十处。大吹大擂，十番锣鼓敲起来，渔阳鼙鼓响起来，如天翻地覆，像轰隆的雷声和鼎镬沸腾的水一样，连呼唤喊叫都听不见。晚上八九点钟，鼓声和铙声渐渐停歇下来，管弦乐器却越

张岱《虎丘中秋夜》