yú shí èr ér huò jiàn yú fù yǒu dōng wǔ dài hóu yáng jūn _ shǐ jiàn zhī míng _ suì shēn zhī yǐ hūn yīn _ ér dào yuán _ gōng sì yì lóng shì qīn zhī ài _ bú xìng duǎn mìng _ fù zǐ diāo yǔn _ yú jì yǒu sī jiān _ qiě xún yì yú wài _ bú lì sōng qiū zhī shān zhě _ jiǔ nián yú zī yǐ _ jīn ér jīng yān _ kǎi rán huái jiù _ ér fù zhī yuē _ qǐ kāi yáng ér zhāo mài _ jì qīng luò yǐ jìng dù _ chén fēng qī yǐ jī lěng _ xī xuě gǎo yǐ yǎn lù _ zhé hán bīng yǐ miè guǐ _ shuǐ jiàn rèn yǐ níng hù _ tú jiān zhūn qí nán jìn _ rì wǎn wǎn ér jiāng mù _ yǎng xī guī yún _ fǔ jìng quán liú _ qián zhān tài shì _ páng tiào sōng qiū _ dōng wǔ tuō yān _ jiàn yíng qǐ chóu _ yán yán shuāng biǎo _ liè liè háng qiū _ wàng bǐ qiū yǐ _ gǎn yú yú sī _ jì xīng mù yú dài hóu _ yì dào yuán ér āi sì _ fén léi léi ér jiē lǒng _ bǎi sēn sēn yǐ cuán zhí _ hé shì mò zhī xiāng xún _ zēng jiù cǎo zhī wèi yì _ yú zǒng jiǎo ér huò jiàn _ chéng dài hóu zhī qīng chén _ míng yú yǐ guó shì _ juàn yú yǐ jiā yīn _ zì zǔ kǎo ér lóng hǎo _ dài èr zǐ ér shì qīn _ guān xié shǒu yǐ xié lǎo _ shù bào dé zhī yǒu lín _ jīn jiǔ zǎi ér yī lái _ kōng guǎn qù qí wú rén _ chén gāi bèi yú táng chú _ jiù pǔ huà ér wéi xīn _ bù tíng wǔ yǐ pái huái _ tì xuàn liú ér zhān jīn _ xiāo zhǎn zhuǎn ér bú mèi _ zhòu cháng tàn yǐ dá chén _ dú yù jié qí shuí yǔ _ liáo zhuì sī yú sī wén _

pān yuè huái jiù fù

　　我十二岁时获得父亲的朋友东武伯戴侯杨肇的赏识，开始有了名气，为对我表示器重，杨肇又将女儿许配给我。而杨肇的两个儿子道元和公嗣也尊崇我们两家世亲的友爱之情。不幸的是杨氏父子生命短促，早早就谢世了。我家中已经有难，且又充任公职在外，所以没有来嵩山，至今已经九年了。如今经过这里，心中感慨，思念旧日亲友，由此作赋道：

　　开阳城门一开，我早早地启程，乘坐舟船横渡清澈的洛河。清晨的风吹来凄凉刺骨，夕雪皑皑遮掩了道路。车辆无法前行，冰冻让道路无迹可循，水浸湿的车轮也凝结成冰。前方的路途如此坎坷难行，暮色昏暗夜幕将临。抬头仰望归云漂浮，低头俯视清泉流淌。向前远眺是太室山，向傍侧眺望是嵩丘。东武伯将遗体安葬在此，因此营建起这座陵园。只见成对的华表高耸，老树排列成行。眼望这些老树，我的思绪被牵动。既对戴侯产生思慕之情，又哀悼道元和公嗣。坟丘垒垒相连接，柏树森森而密集。为什么我来寻找逝去之人，却只看到坟头的草木依然如故？

　　在我年少之时，有幸得到戴侯的接见，承蒙他对我厚爱有加。他赞誉我为国家的栋梁之才，眷顾我而许以美满的婚姻。从祖辈起我们两家就交情甚厚，到杨肇的两个儿子时又结为世亲。但愿能携手白头到老，修道进德，以与戴侯在精神上为邻。而今九年才来拜访，空荡荡的馆舍寂静无声，没有人迹。堂阶被枯草覆盖，旧园圃荒废不堪，布满了柴薪。漫步在庭院廊庑徘徊不定，泫然流涕泪沾巾。夜深人静，我翻来覆去无法入眠，只能长叹通宵达旦。个人的郁闷向谁倾诉？姑且连缀愁思写成此文。

潘岳《怀旧赋》