wǎng cháng shí wèi gōng míng rě shì fēi _ rú jīn duì shān shuǐ wàng míng lì _ wǎng cháng shí chèn jī shēng fù zǎo cháo _ rú jīn jìn shǎng wǔ yóu rán shuì _ wǎng cháng shí bǐng hù lì dān chí _ rú jīn bǎ jú xiàng dōng lí _ wǎng cháng shí fǔ yǎng chéng quán guì _ rú jīn xiāo yáo yè gù zhī _ wǎng cháng shí kuáng chī _ xiǎn fàn zháo chī zhàng tú liú zuì _ rú jīn biàn yí _ kè huì fēng huā xuě yuè tí _ yún lái shān gèng jiā _ yún qù shān rú huà _ shān yīn yún huì míng _ yún gòng shān gāo xià _ yǐ zhàng lì yún shā _ huí shǒu jiàn shān jiā _ yě lù mián shān cǎo _ shān yuán xì yě huā _ yún xiá _ wǒ ài shān wú jià _ kàn shí xíng tà _ yún shān yě ài zá _ yě bù xué yán zǐ líng qī lǐ diào tān _ yě bù xué jiāng tài gōng pán xī àn _ yě bù xué hè zhī zhāng qǐ jiàn hú _ yě bù xué liǔ zǐ hòu yóu nán jiàn _ ǎn zhù yún shuǐ wū sān jiān _ fēng yuè zhú qiān gān _ yí rèn kuǐ lěi péng zhōng nào _ qiě qīng kūn huà dǐng shàng kàn _ shēn ān _ dǎo dà lái wú yōu huàn _ yóu guān _ hú zhōng rì yuè kuān _

zhāng yǎng hào shuāng diào yàn ér luò dài dé shèng lìng sān shǒu

以前我总为了功名招惹来是非，现在面对山水，早已忘了名利；以前我鸡鸣时分就赶着去上早朝，现在快到中午了我还在安睡。以前我拿着笏板站在朝堂之上，现在我却手捧菊花在东篱下悠然自得；以前我得仰人鼻息，巴结权贵，现在我自由自在地拜访老朋友；以前我狂妄不羁，差点就因犯错而受杖责、流放等刑罚；现在可好，我悠闲地吟诗作对，以风花雪月为题。

白云飘来，山上的景致更佳。白云飘去，山上的景致依然美如画，山因为云的来去时暗时明，云随着山势高低忽上忽下。我倚着手杖站立在高山云海之中，回头就看见山的那边。野鹿睡在草丛里，山猿在玩弄着野花。因这变幻迷人的云霞，我爱上了这山峰，它的美无价，我走走看看，那云雾缭绕的山峰，其实也是爱我的呀。
我既不学严子陵在七里钓滩垂钓，也不学姜太公在磻溪边等待机会，不学贺知章请求退隐鉴湖，也不学柳宗元漫游南涧。我就住在三间云水环绕的小屋里，周围是千竿随风摇曳的翠竹，任凭世间纷扰如同傀儡戏般热闹，我只需在昆仑山顶悠然旁观。生活安逸，真是没有什么大的忧虑；四处游玩观赏，壶中的天地宽广无垠，自在逍遥。

张养浩《双调·雁儿落带得胜令三首》