汉诗  班固  

wéi yǒng yuán yuán nián qiū qī yuè yǒu hàn yuán jiù yuē chē jì jiāng jūn dòu xiàn yín liàng shèng míng dēng yì wáng shì nà yú dà lù wéi qīng jī xī nǎi yǔ zhí jīn wú gěng bǐng shù zhí xún yù lǐ bīng yú shuò fāng yīng yáng zhī xiào chī hǔ zhī shì yuán gāi liù shī jì nán chán yú dōng hú wū huán xī róng dī qiāng hóu wáng jūn zhǎng zhī qún xiāo qí sān wàn yuán róng qīng wǔ cháng gǔ sì fēn yún zī bì lù wàn yǒu sān qiān yú shèng lè yǐ bā zhèn lì yǐ wēi shén xuán jiǎ yào mù zhū qí jiàng tiān suì líng gāo què xià jī lù jīng qì lǔ jué dà mò zhǎn wēn yú yǐ xìn gǔ xuè shī zhú yǐ rǎn è rán hòu sì xiào héng cú xīng liú huì sǎo xiāo tiáo wàn lǐ yě wú yí kòu yú shì yù miè qū dān fǎn pèi ér xuán kǎo zhuàn yàn tú qióng lǎn qí shān chuān suì yú zhuō yé kuà ān hóu chéng yān rán niè mò dùn zhī qū luò fén lǎo shàng zhī lóng tíng shàng yǐ shū gāo wén zhī sù fèn guāng zǔ zōng zhī xuán líng xià yǐ ān gù hòu sì huī tà jìng yǔ zhèn dà hàn zhī tiān shēng zī suǒ wèi yì láo ér jiǔ yì zàn fèi ér yǒng níng zhě yě nǎi suì fēng shān kān shí zhāo míng shèng dé qí cí yuē shuò wáng shī xī zhēng huāng yì jiǎo xiōng nüè xī jié hǎi wài xiòng qí miǎo xī gèn dì jiè fēng shén qiū xī jiàn lóng jié xī dì zài xī zhèn wàn shì

bān gù fēng yān rán shān míng

　　大汉永元元年（汉和帝年号，西元89年）秋七月，国舅、车骑将军窦宪，恭敬天子、辅佐王室，理国事，高洁 光明。就和执金吾耿秉，述职巡视，出兵朔方。军校们像雄鹰般威武，将士们似龙虎般勇猛，这就是天子的王师。六军俱备，及南单于、东乌桓、西戎、氐羌侯王君长等人，猛骑三万。战车疾驰，兵车四奔，辎重满路，一万三千多辆。统以八阵，临以威神，铁甲耀日，红旗蔽空。于是登高阙，下鸡鹿，经荒野，过沙漠，斩杀“温禺鞮王”，用其血涂鼓行祭；用“尸逐骨都侯”的血来涂刀剑之刃。然后四方将校横行，流星闪电，万里寂静，野无遗寇。于是统一区宇，举旗凯旋，查考害传图籍，遍观当地山河。终于越过“涿邪山”，跨过“安侯河”，登燕然山。践踏冒顿的部落，焚烧老上的龙庭。上以泄高帝、文帝的宿愤，光耀祖宗的神灵;下以稳固后代，拓宽疆域，振扬大汉的声威。此所渭一次劳神而长期安逸，暂时费事而永久安宁。于是封山刻石，铭记至德。铭辞曰:

　　威武王师，征伐四方;剿减凶残,统一海外;万里迢迢，天涯海角;封祭神山，建造丰碑;广扬帝事，振奋万代。

班固《封燕然山铭》