唐词  刘禹锡  

yú shào wéi jiāng nán kè ér wèi yóu mò líng cháng yǒu yí hèn hòu wéi lì yáng shǒu qǐ ér wàng zhī shì yǒu kè yǐ jīn líng wǔ tí xiāng shì yōu ěr shēng sī xū rán yǒu dé tā rì yǒu rén bái lè tiān diào tóu kǔ yín tàn shǎng liáng jiǔ qiě yuē shí tóu shī yún cháo dǎ kōng chéng jì mò huí wú zhī hòu zhī shī rén bú fù cuò cí yǐ yú sì yǒng suī bù jí cǐ yì bù gū lè tiān zhī yán ěr shí tóu chéng shān wéi gù guó zhōu zāo zài cháo dǎ kōng chéng jì mò huí huái shuǐ dōng biān jiù shí yuè yè shēn hái guò nǚ qiáng lái wū yī xiàng zhū què qiáo biān yě cǎo huā wū yī xiàng kǒu xī yáng xié jiù shí wáng xiè táng qián yàn fēi rù xún cháng bǎi xìng jiā tái chéng tái chéng liù dài jìng háo huá jié qǐ lín chūn shì zuì shē wàn hù qiān mén chéng yě cǎo zhǐ yuán yì qǔ hòu tíng huā shēng gōng jiǎng táng shēng gōng shuō fǎ guǐ shén tīng shēn hòu kōng táng yè bù jiōng gāo zuò jì liáo chén mò mò yì fāng míng yuè kě zhōng tíng jiāng lìng zhái nán cháo cí chén běi cháo kè guī lái wéi jiàn qín huái bì chí tái zhú shù sān mǔ yú zhì jīn rén dào jiāng jiā zhái

liú yǔ xī jīn líng wǔ tí · bìng xù

石头城
群山依旧，环绕着废弃的故都；潮水如昔，拍打着寂寞的空城。
淮水东边，古老而清冷的圆月，夜半时分，窥视这昔日的皇宫。

乌衣巷
朱雀桥边一些野草开花，乌衣巷口惟有夕阳斜挂。
当年豪门檐下的燕子啊，如今已飞进寻常百姓家里。

台城
台城的六代帝王都竞相奢侈，陈后主结绮楼临春阁最豪华。
现在万户千门都长满了野草，就由于后主那曲玉树后庭花。

生公讲堂
当年生公说法鬼神也来听讲，死后一座空堂夜里都不用关门。
讲经的高座冷落得积满灰尘，只见一片月光正映照着这院庭。

江令宅
南朝的词臣做北朝的客人，回到南朝却只见秦淮河依旧青碧。
还有那池台竹树三亩有余，至今人们说那就是当年江家宅第。

刘禹锡《金陵五题·并序》