shāng yǐn qǐ liǎng rì qián yú zhāng píng shì chù fú dǔ shǒu bǐ jiān píng shì chuán zhǐ yì yú yuè jí zhōng cì yì rén yǐ bèi rèn bǔ mǒu dào shāng yǐ lái guāng yīn wèi jǐ wú tóng bàn sǐ fāng yǒu shù āi líng guāng dú cún qiě jiān duō bìng juàn yán xī yìn bù xiá tí xié huò xiǎo yú shū yè zhī nán huò yòu yú bó jiē zhī nǚ jiǎn yǔ xìn xún niáng zhī qǐ cháng yǒu suān xīn yǒng táo qián tōng zǐ zhī shī měi jiē piāo bó suǒ lài yīn yī dé yǔ chí zhòu fǔ tíng fāng sī xiào mìng jīng máo bù gǎn zài huái xiāng tǔ jǐn yīn xiàng tà shí guǎn jīn tái rù zé péi fèng guāng chén chū zé chuǎi mó qiān dùn jiān zhī zǎo suì zhì zài xuán mén jí dào cǐ dū gèng dūn sù qì zì ān shuāi bó wēi dé duān ní zhì yú nán guó yāo jī cóng tái miào jì suī yǒu shè yú piān shí shí bù jiē yú fēng liú kuàng zhāng yì xiān běn zì wú shuāng céng lái dú lì jì cóng shàng jiàng yòu tuō yīng liáo jí xiàn lè míng fāng yī cuī yuàn hàn tíng yè lǚ yóu yì zhèng chóng nìng fù hé lǐ fēi xīng yún jiān duò yuè kuī xī jiā zhī sòng yù hèn dōng shè zhī wáng chāng chéng chū ēn sī fēi suǒ yí chēng fú wéi kè cóng zhì yuàn cì qǐn qián yán shǐ guó rén jìn bǎo zhǎn qín jiǔ sì bù yí ruǎn jí zé ēn yōu zhī lǐ hé yǐ jiā yān gān mào zūn yán fú yòng huáng zhuó jǐn qǐ

lǐ shāng yǐn shàng hé dōng gōng qǐ

　　商隐启：两天以前，在张评事处敬见手书，兼有评事传达意旨，在乐籍中赐给一个人来供缝补衣裳。我自从妻子亡故哀伤以来，还没有几日。梧桐树一半死了，方有叙述哀悼之作；我像灵光殿独自存在，并且兼有多病。怀念子女，没有工夫照顾。有的比嵇康的男儿小，有的比蔡邕的女儿幼。检出庾信讲到荀娘的书启，每次感到酸苦；念陶潜讲到通子的诗，每次叹息自己在外漂泊。所幸依靠府主，为幕府奔走。正思为节度使效命，不敢怀念家乡。这里有锦绣的褥子，有象牙饰的床榻，有藏书的石室，有招贤的黄金台，在内就陪侍风采，出外就揣摩铅刀。加上早年，志趣在信奉道教，到了这里，更加强了早年的契合。自己安于衰弱命薄，略微得到学道的头绪。
　　至于南方的妖艳妇人，丛台的美妙歌妓，虽然在诗篇里写到过，实在跟她们没有关系。何况张懿仙本来是天下无双，曾经是当代独一，既经跟从上将，又托身英俊的幕僚。在汲县刻石，正在依靠崔瑷；在汉朝廷踏着木履声，还在想念郑崇。岂可再让银河上织女星飞下来，云里的月亮掉下来，偷看西邻的宋玉，恨不能嫁给东邻的王昌吗？那实在出于私恩，不是相称的。敬求能够听从至诚的愿望，赐给我改变以前说的话，使得国人完全保证柳下惠坐怀不乱，酒店主不怀疑阮籍有私心。那优厚的恩德，无法再增加。触犯尊严，敬表惶恐忧惧。谨慎地启奏。

李商隐《上河东公启》