xiàn rén rǎn shì yǒu gǒu ér měng _ yù xíng rén zhé bó shì zhī _ wǎng wǎng wéi suǒ shāng _ shāng _ zé zhǔ rén gōng yì xiè zuì _ chū cái jiù liáo zhī _ rú shì zhě shù yǐ _ rǎn shì yǐ shì pō huàn kǔ gǒu _ rán yǐ qí měng yě _ wèi rěn shā _ gù zhì zhī _ liú wèi dōng wèi yú yuē _ _ yú cháng yè guī _ qù jiā mén lǐ xǔ _ qún gǒu yín yín fèi _ rǎn shì gǒu yì yíng ér fèi yān _ yú yǐ liǔ zhī héng sǎo zhī _ qún gǒu jiē yuǎn lì _ dú rǎn shì gǒu jìng qián yù xiāng bó _ jī shāng zhě shù yǐ _ yú jū dòu qiě xíng _ guò rǎn shì mén ér dōng _ qiě shù shí wǔ _ gǒu nǎi zhǐ _ dāng shì shí shēn bèi shèn _ xìng gǒu jiàn yuǎn _ qì dào páng liáng jiǔ shǐ qù _ gǒu yóu wàng ér fèi yě _ jì guī _ niàn cǐ liáng gǒu yě _ jiè lìng yǒu chóu dào yè wǎng jié zhī _ gǒu jù mén ér shì _ suī shù rén néng rù zhǐ chǐ dì zāi _ wén rǎn shì pō huàn kǔ cǐ gǒu _ dàn ruò yù zhī yú shì _ bì zhǔ zhī shǐ wù shā _ cǐ gǒu lěi qiān jīn bù kě dé yě _ jū shù rì _ rǎn shì zhī lín zhì _ wèn qí gǒu _ yuē _ _ pēng zhī yǐ _ _ jīng ér jié qí gù _ yuē _ _ rì zhě rǎn shì yǒu dào _ zhǔ rén jué zhī _ hū èr zǐ qǐ cāo xiè _ gòng zhú zhī _ dào jīng ér dùn _ zhǔ rén yí gǒu zhī bú fèi yě _ hū zhī bú yìng _ biàn suǒ zhī wú yǒu yě _ jiāng qǐn _ wén wò chuáng xià ruò yǒu wēi xī zhě _ zhú zhī _ zé gǒu yě _ quán qū dūn fú _ bù gǎn shǎo zhuǎn cè _ chuí tóu bì mù _ ruò wéi kǒng rén zhī wén qí shēng xī zhě _ zhǔ rén yuē _ _ xī _ wú xiàng zhī yǐn rěn ér bù zhī shā zhě wéi qí yǒu cāng cù yí dàn zhī yòng yě _ wū zhī qí bó xíng rén zé yǒng ér jiàn dào zé qiè hū zāi _ _ yǐ shì gù _ suì pēng zhī yě _ _ jiē hū _ tiān xià zhī yǒng yú bó rén ér qiè yú jiàn zéi zhě _ qǐ dú cǐ gǒu yě zāi _ jīn fú shì jǐng wú lài zhī tú _ píng jū shǐ qì _ bào hèng lǘ lǐ jiān _ huò cuàn míng xiàn xū _ huò jì shēn yíng zú _ wǔ wén ruò _ líng liáng nuò _ xíng yù shì _ rén jiē yáo bì zhī _ nù zé xī qí qún _ chí xiè huán zhuó zhī _ yì fāng mò gǎn shuí hé _ ruò zhuàng shì rán _ yí dàn yǒu xiǎo jié dào _ shǐ zhī chí bīng zhàng rù fǔ xiè fáng shǒu _ bú xià bǎi shù shí rén _ hū jiù mǎ yè jīng _ yǐ wéi zéi zhì _ shǒu chàn chàn _ bá dāo bù néng chū qiào _ xìng ér chū _ yóu zhèn zhèn xiāng jī yǒu shēng _ fā huǒ qì _ zài sì jiē bù rán _ wén jiāng chū shù dì _ qù zéi shàng shù bǎi lǐ _ jù jiā jǐn yī èr shè _ zhé háo qì bié fù mǔ qī zǐ _ kǒng bú fù xiāng jiàn _ qí zhèn jù rú cǐ _ gù yuē _ _ yǒng yú sī dòu ér qiè yú gōng zhàn _ _ yòu xī dú guài yú gǒu ér pēng zhī _ xī _ guò yǐ _ suī rán _ xù māo zhě yù qí bǔ shǔ yě _ xù gǒu zhě yù qí fáng dào yě _ gǒu qí zhí zhī bù jǔ _ sī gù wú suǒ yòng yǐ _ kuàng yì zhī yǐ shì rén _ yōng kě liú hū _ shí lè yù shā shí hǔ _ qí mǔ yuē _ _ kuài niú wéi dú duō néng pò chē _ rǔ xiǎo rěn zhī _ _ qí hòu shí shì zhī zōng zú miè yú hǔ _ tān niú zhī kuài ér bù gù chē zhī pò shàng bù kě _ kuàng tú pò chē ér niú shí bú kuài hū _ rán ér fù rén zhī rén jīn gǔ tóng rán _ yóu shì yán zhī _ rǎn shì zhī zhì guò rén yuǎn yǐ _ rén zhī cái _ yǒu suǒ cháng zé bì yǒu suǒ duǎn _ wéi jūn zǐ zé bù rán _ zhōng yù yǔ cān zuǒ shè _ wèi shū cháng wéi huà chóu _ hòu yù péng rén bù zú _ yǐ shū mǎn shù _ fā wú bú zhòng _ jǔ zuò è rán _ yú dà yóu yǔ rén yán _ xún xún ruò rú shēng _ jí tí fú gǔ lì jūn mén _ yǒng qì bǎi bèi _ zhàn wú bú kè zhě _ ruò cǐ zhě gù bù kě duō dé yě _ qí cì _ chún jǐn ér bù zú yǒu wéi zhě _ qí cì _ tuò chí ér kě yǐ jí shì zhě _ ruò dàn néng hài rén ér bù zú jì shì _ zé gǒu ér yǐ yǐ _ suī rán _ wú yòu cháng wén mǒu shì yǒu gǒu jìng yè bù fèi _ fèi zé zhǔ rén zhī yǒu dào zhì _ shì gǒu yì yǒu guò rén zhě _ rán zé bó shì xíng rén ér bú yù zéi _ suī zài gǒu yì xià yān zhě yǐ _

cuī shù rǎn shì pēng gǒu jì

　　本县有一户姓冉的人家，他家有一只凶猛的狗，遇到行人就要追上去咬，常常有行人被咬伤。凡是有人被咬伤，狗主人就亲自上门去向被咬伤的人道歉，拿出钱财来给人治伤，这样的事已经发生了好多次了。冉氏为此很讨厌那只狗，但是因为狗凶猛，不忍杀它，就还是养着它。

　　刘位东告诉我说：“有一次我夜里走回家，离家门还有一里多路，许多狗围着我叫，冉家的狗也叫着迎上前来。我用折下的柳枝向它们横扫过去，许多狗都退回去远远立着，只有冉家那狗奔上来要和我搏斗。它冲了好几次，我几乎被它咬伤。我边斗边走，走过冉家门口往东，过了几寸步，那狗才停止了追咬。当时我已很疲惫，幸而离狗已远了，我才在路旁休息，歇了好久才离开。那只狗还远远望着我叫。回家以后，我想：这只狗倒是好狗，如果有盗贼仇人夜里去他家抢劫，狗一定守住家门咬人，就算有几个人也进不了他家一步！听说冉氏很讨厌这只狗，早上如果在市集上遇到他，一定劝他不要杀掉这只狗。这样的狗，千金买得！

　　“过了几天，冉家的邻居到我家来，我问起那只狗。他说‘已经杀掉烧来吃了。’我觉得奇怪，问他为什么，他说：‘那一夜，盗贼进了冉家，主人发觉了，叫醒两个儿子，一起拿了棍棒去追赶，盗贼害怕了逃跑了。主人心里疑惑怎么狗不叫呢，呼狗，狗不应，到处找，找不到。回房要上床，听到床下象有喘息的声音，用烛一照，见正是那只狗。它蜷屈了身子蹲伏着，一动也不敢动，低了头，闭了眼，好像唯恐有人听到它的声音的样子。主人说：咳，我过去忍住而不杀它，是因为想它有一天紧急中可以有用处，哪知它追咬过路人是勇敢的，见了盗贼却这样胆小畏缩！就为了这样，第二天把它杀掉烧来吃了。”

　　唉，天下与人勇敢搏斗而对盗贼胆小害怕的，难道只是这只狗吗？现在街市上的流氓无赖，平日到处闹事，在本乡本地横行不法，有的在衙门里挂个差役的名，有的在兵营里吃一口粮，他们专欺侮文弱而善良的人，他们走在路上，人们都要远远避开；他们一怒，就叫来一大群同党，手拿凶器围拢来砍人，什么人都不敢惹他们，样子真象个壮士一样。一旦地方上有小批强盗，叫他们拿了兵器，编进宫府，防守地方，人数不下一百几十，马房里的马夜里有点惊扰叫起来，他们就以为强盗来到，两手抖抖索索，拔刀出不了刀鞘；总算跑了出来，身子还在抖，身上的东西碰击出声音来；点燃火器，一而再，再而三都点不着；听说要出发到防守的地方去，离贼军还有几百里，离家乡仅仅几十里，那就哭哭啼啼和父母妻子告别，像以后永远见不到的样子；他们的激动和惊慌到如此地步！所以我说：为私而斗很勇敢，为公而战就胆怯的人也有的是。又何必责怪那只狗而杀了它呢？咳，这不太过分吗？

　　话虽是这样说，可是养猫的，是要猫捕鼠，养狗的，是要狗防盗。假如它不能完成它的职守，这已经是没有用了，何况加上它还要咬人，这种狗，岂可以留下来？石勒要杀掉石虎，他母亲说：“跑得快的牛小时候，总会弄破车子，你还是稍稍容忍他吧。”到后来石勒的后代，到底灭绝在石虎之手。只贪图牛能跑得快，不管车子会撞破，尚且不对，何况只撞破车子的牛实际跑不快呢？然而那种女人的仁慈心肠，古今都一样。从此说来，那姓冉的所有的才智，超过了一般人多得多了。

　　人的才能一般来说有擅长的地方就会有缺乏的地方；而君子就不是这样。钟毓与部下射箭的时候，魏舒只是给他计数；人手不够的时候才找他充数，没想到魏舒箭无虚发百发百中，在场的人都震惊了。俞大猷跟人讲话的时候，小心谨慎得样子像个学生；而等到提起战鼓站在军门之前时，则勇气数百倍，战无不克。当然，像这样的人是很少的。比这种人差一些的，就是那些谦逊而不能有作为的人。更差的，则是那些平日放荡不羁到关键时刻还能做事的人。而像这样能害人却不敢干事的人，跟狗又有什么区别！

　　尽管如此，我也曾经听说一家人有狗能整夜不叫，一叫就说明有窃贼来了，这样的狗比某些人还有用。像那些撕咬行人却不敢防盗的，就算是狗也是下等的狗了。

崔述《冉氏烹狗记》